Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա

Դիտարկում

Կարծում եմ , որ ատեստավորումը չի կարող հիմք դառնալ ուսուցչի կարողությունները և հմտությունները բացահայտելու գործում: Այն կրում է ձևական բնույթ:
Ատեստավորման միջոցով գուցե բացահայտվում է ուսուցչի ակադեմիական գիտելիքնեը, բայց չի երևում նրա աշխատասիրությունը, մանկավարժական մոտեցումները, մեթոդը։ Պետք է նշել, որ վերոնշյալ հատկանիշները պակաս կարևոր չեն: Ատեստավորման փոխարեն կարելի է այնպիսի հարթակներ ստեղծել, որտեղ ուսուցիչը էլ ավելի կբարելավի իր մասնագիտական որակները:

Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա

Ակուտագավա Րյունոսկե | Ռաշյոմոն

Երեկո էր: Մի ծառա Ռաշյոմոնի դարպասի ներքևում սպասում էր անձրևի դադարելուն:
Լայն դարպասի ներքևում բացի այս տղամարդուց ոչ ոք չկար: Միայն կարմիր ներկը տեղ-տեղ պոկված մեծ սյունի վրա մի ծղրիդ էր նստած: Քանի որ Ռաշյոմոնը Սուջյակու մեծ փողոցում էր, հավանաբար, նրանից բացի այստեղ անձրևից կպաշտպանվեին իչիմեգասա և մոմիեբոշի [1] կրող ևս մի քանի հոգի: Սակայն նրանից բացի ոչ ոք չկար:
Բանն այն է, որ այս երկու-երեք տարիների ընթացքում Կիոտոյում շարունակվում էին աղետները՝ երկրաշարժ, պտտահողմ, հրդեհ, սով: Եվ զարմանալի չէ, որ մայրաքաղաքը ամայացել էր: Ըստ հին տարեգրությունների՝ բանը հասել էր նրան, որ ջարդում էին բուդդաների արձանները և այլ սրբազան իրեր, և ոսկեջրված, արծաթաջրված այդ փայտերը շարելով փողոցում՝ վաճառում էին որպես վառելանյութ: Եվ քանզի մայրաքաղաքն այս վիճակում էր, Ռաշյոմոնի վերանորոգման մասին ոչ ոք չէր էլ մտածում: Ավիրվածությունից օգտվելով՝ այստեղ էին ապրում աղվեսներն ու ջրարջերը: Ապրում էին գողերը: Ի վերջո, որ այստեղ սկսեցին բերել և գցել անտեր մեռելներին: Երբ մթնում էր, այստեղ այնքան սարսափազդու էր լինում, որ ոչ ոք դարպասի մոտ ոտքը չէր դնում: Շարունակել կարդալ “Ակուտագավա Րյունոսկե | Ռաշյոմոն”

Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա, Ուսուցչի օրագիր

«Ուսումնառություն աշխարհում»․ Ջոն Հոլթ

« Ուսումնառություն աշխարհում» Ջոն Հոլթ

Այն, ինչ պետք է երեխաներին, նոր և ավելի լավ ուսումնական ծրագիրը չէ, այլ իրական աշխարհի ավելի ու ավելի հասանելիությունը. շատ ժամանակ և տարածք`իրենց փորձի մասին մտածելու, երևակայություն և խաղ՝ դրանք իմաստավորելու համար, և խորհուրդներ, ճանապարհային քարտեզներ, ուղեցույցներ, որպեսզի ավելի հեշտացնենք իրենց ցանկացած վայրը գնալը (ոչ թե այնտեղ, որտեղ կարծում ենք, որ պետք է գնան), և գտնեն այն, ինչ ուզում են գտնել:   Մենք պետք է շատ սովորենք, թե ինչպես դարձնենք այն ավելի հասանելի նրանց համար, և այն ուսումնասիրելու ճանապարհին ինչպես նրանց ավելի շատ ազատություն ու հմտություն տանք: Շարունակել կարդալ “«Ուսումնառություն աշխարհում»․ Ջոն Հոլթ”

Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա

Երգը պատերազմի Դինո Բուցատի

. Աղբյուրը՝ Գրական ակումբ

Արքան հսկայական, պողպատե ու ալմաստե գրասեղանից կտրեց հայացքն ու ականջ դրեց:

-Գրո ՛ղը տանի, այս ի՞նչ են երգում իմ զինվորները, -հարցրեց  նա:

Պալատի մոտով, Թագադրության հրապարակի վրա, իսկապես զորքեր էին անցնում` ուղղվելով դեպի սահման, անցնում էին՝ գումարտակը գումարտակի ետևից, ու քայլելով՝ զինվորները երգում էին: Նրանց կյանքը թեթև էր, որովհետև թշնամին արդեն փախուստի էր դիմել, ու այնտեղ` հեռավոր երկրում,  նրանց մնում էր լոկ վերցնել հաղթանակի դափնեպսակներն  ու փառքով վերադառնալ: Դրա համար էլ արքան ևս, իրեն հիանալի էր զգում ու լի էր վստահությամբ սեփական  ուժերի հանդեպ: Էլի մի քիչ, ու ողջ աշխարհը պիտի հպատակվեր իրեն: Շարունակել կարդալ “Երգը պատերազմի Դինո Բուցատի”

Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա

Դանիել Պենակ «Մարմնավորել»-ի ներկա ժամանակը

Մանկավարժական ակումբ

III. Դան կամ «Մարմնավորել»-ի ներկա ժամանակաձևը

Ես դա երբեք չեմ կարողանա

1

– Պարո՛ն, ես դա երբեք չեմ կարողանա, ու վերջ։
– Ի՞նչը:
– Չեմ կարողանա։
– Իսկ դու ի՞նչ ես ուզում կարողանալ:
– Ոչինչ: Ոչ մի բան էլ չեմ ուզում:
– Ուրեմն՝ ինչի՞ց ես վախենում:
– Դե, ես դա չէի ուզում ասել:
– Ի՞նչ ես ուզում ասել:
– Այն, որ ոչինչ չեմ կարողանում, ու վերջ:
– Գրի՛ր գրատախտակի վրա մեզ համար. «Ես դա երբեք չեմ կարողանա»:

Շարունակել կարդալ “Դանիել Պենակ «Մարմնավորել»-ի ներկա ժամանակը”
Posted in 2019-2020 ուստարի, Ուսուցչի լաբորատորիա

Մայրենի լեզվի Հանրակրթության պետական չափորոշիչի դիտարկում

Հանրակրթության պետական չափորոշիչով ներկայացված են Մայրենի լեզվի ուսումնառության հիմնական նպատակները   և յուրաքանչյուր կետում մեկնաբանվում է ուսումնառության նպատակի դրույթները, հիմունքները: Շարունակել կարդալ “Մայրենի լեզվի Հանրակրթության պետական չափորոշիչի դիտարկում”

Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա, Ուսուցչի օրագիր

Ֆլեշմոբի կազմումը և նշանակությունը

2019-2020 ուստարում ոչ միայն մասնակցել եմ ֆլեշմոբերին՝ սովոորղների հետ քննարկել ենք, լուծել խնդիրներ, այլև մասնակցել եմ ֆլեշմոբերի կազմմանը՝ մաթեմատիկայի ֆլեշմոբ և մայրենիի ֆլեշմոբ : Ֆլեշմոբի կազմումը առաջաին հերթին նպաստում է ինքնազարգացմանը: Ֆլեշմոբի առաջադրանքները կազմելիս նախ առաջնորդվում ենք որևէ կոնկրետ թեմայով. այսինքն՝ առաջադրանքները հիմնականում կազմվում են տվյալ թեմայի շրջանակներում, իսկ թեման ընտրվում է ըստ Ուսումնական օրացույցի, ծեսերի, տոների՝ Զատիկ ուսումնական փաթեթ 1, 2, Բարձունքի հաղթահարում, Վարդավառ, Համբարձման ծես և այլն, ինչն էլ իր հերթին ավելի հետաքրքիր է դարձնում, բովանդակալից: Շարունակել կարդալ “Ֆլեշմոբի կազմումը և նշանակությունը”

Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա

2020-2021 ուստարվան ընդառաջ. առցանց հանդիպում կրթահամալիրի տնօրենի հետ

Կրթահամալիրի տնօրենի հետ հանդիպման նպատակն էր ամփոփել նախ 2019-2020 ուստարին իր ձեռքբերումներով, բացթողումներով, ձախողումներով: Նախքան բուն հանդիպումը, մանակավարժական աշխատողները ներկայացնում են հաշվետվություն ամփոփման տեսքով: Այս ուսումնական տարում, մինչև չորրորդ շրջանին անցնելը, բազմիցս ամփոփել ենք ուսումնական տարին, յուրաքանչյուր ամիս(Հաշվետվություններ), ամփոփեցինք տարին, աշխատանքները նաև նախքան կրթահամալիրի տնօրենի հետ հանդիպումը: Անխոս, այս ամփոփումը՝ Մանակավարժական աշխատողների հանդիպում կրթահամալիրի տնօրենի հետ, միանգամայն տարբեր էր, ևս մեկ անգամ աշխատաքնները ուսումնասիրելով , հավաքելով՝  այս ամփոփումը հնարավորություն տվեց մտորել, հետ նայել՝ ինչ արեցինք և ինչ ենք անելու, ինչ ենք մեզ հետ տանելու արդեն 2020-2021 ուստարի: Շարունակել կարդալ “2020-2021 ուստարվան ընդառաջ. առցանց հանդիպում կրթահամալիրի տնօրենի հետ”

Posted in Ուսուցչի լաբորատորիա

Ջոն Հոլթ «Միասին խոհանոցում»

Ջոն Հոլթ «Միասին խոհանոցում»

Զայրույթի պոռթկումներ

Հակառակը, ես պնդում եմ, որ ոչ միայն փոքրիկների այս թվացյալ իռացիոնալ և չափից դուրս զայրույթը՝ «զայրույթի պոռթկումները», պատճառաբանված են միայն իրենց հանդիպած դեպքերով կամ նրանով, ինչ որ ասվում և արվում է նրանց հանդեպ, այլ որ այդ բաները կբարկացնեին մեզ, եթե պատահեին մեզ հետ կամ ասվեին մեզ և արվեին մեր հանդեպ: Նույնիսկ ամենաբարի և սիրառատ ընտանիքներում երկու տարեկաններին պետք է օրը հարյուր անգամ հիշեցնեն, կա՛մ իրենց ծնողների բառերով և գործողություններով, կա՛մ դեպքերով, կա՛մ հենց իր՝ բնության կողմից, որ իրենք փոքրիկ են, թույլ, տգետ, անշնորհք, հիմար, անվստահելի, անհանգիստ, ավերիչ, գարշահոտ և նույնիսկ զզվելի: Շարունակել կարդալ “Ջոն Հոլթ «Միասին խոհանոցում»”